Monday, November 24, 2008

Blogging 101


Dami ko nakitang title ng mga blog tungkol sa blogging. Iba’t-ibang pautot. Halos karamihan hindi maarok ng aking isipan.

May nga SEO, link building, making comments, achuchu-achuchu at kung ano-anu pang mga eclavo. Kaya naman nag Blogging 101 na rin ako.


Bakit Blogging 101 ang title nitong post?
Kaya ganun ang title ko kasi wala akong maisip na ibang title kung hindi Blogging 101.

Bakit naman 101 at hindi 201, 301, 401, 501 o ibang number?
Mas maganda kasi parang sa school na pre requisite. Tsaka ang 101 ay pagkatapos ng 99 at 100. Pagkatapos naman nitong 101 ay 102, 103, 104 ops tama na baka humaba pa.

Seriously speaking (kahit wala sa Ospital, hehehe). Start na tayo hane…

Hanap ka nang gusto mo sulatan (kahit saan, kahit ano lang). Gaya dito sa binabasahan mong Blogger. Kahit na ano, na pweding sulatan. Opo, kahit na pinagbalutan ng tinapa.

Isip ka ng Title na kahit na naisip na ng iba ay isipin mo na lang na bagong isip lang yan.

Lagyan mo ng laman. Kahit na ano. Gaya nitong binabasa mo. Huwag lang ang ilalaman mo ay mapapanis at mangangamoy. Baka bugbog abutin mo o kaya puro mura ang marinig mo.

Tignan mo ang forte mo or style mo ng pagsusululat. Para medyo komportable ka at relax ang pagsusulat mo. Kung sa mga likod ng upuan ng mga Bus ka mahilig magsulat, itigil mo na tsong at baka kulong pa abutin mo. Huwag sa mga ganun kasi Vandalism yan.

O ayan ha. Kung tapos ka na sa pag susulat ay iba naman ang asikasuhin mo.
Yun namang magbabasa ng mga sinulat mo ang hanapin mo.
Kung gusto mo, wait mo muna ang isang topic ko na isusulat pa lang.

Reading 101 naman. Okey ba nga Tsong?
Sagot naman kayo diyan kung okey?

Teka! Teka, papano ba kumita dito sa blogging?
Teka rin ha, ang sabi sa title blogging 101 at hindi naman earning 101.
OO nga naman.
Hirap ng walang magawa ano? Kaya pala nakakabaliw ang Blogging!
Blogging na rin kayo.





Gaya-gaya, Puto Maya


Likas na ata sa ating pinoy ang pagiging gaya-gaya, puto maya.
Akalain mo, magmula ng manalong Presidente ng America si Barrack Obama ay puro Obama na halos ang mga tao dito sa lugar namin. Hindi lang yun ha, pati mag alaga nilang pet yun na din ang name. Obama!
Kahapon pag uwi ko nakasalubong ko yung pinsan ko at susuray suray.
Ako: Oh! Tonyo saan ka na naman naka langhap ng alak at susuray-suray ka?
Tonyo:Insan diyan lang kina Obama.Nag birday, nagpa inom?
Ako:May bago ba tayong kapitbahay?
Tonyo:Wala,ikaw kasi hindi ka nag iistambay dito sa kalye.Si Nognog, Obama na ngayun tawag sa kanya.(Pa bulyaw na sabi)
Ako:Walandyo ka rin eh hindi naman maitim yun. Ulikba yun.Uling na yun, Obama ka pa diyan.(sabay iwan ko sa kausap ko).
Hay buhay. Bakit kaya tayong pinoy kung ano ang uso lahat ganunu din.
Nung nauso ang bintahan ng litsong manok, lahat nag business ng litsong manok.
Nung nauso ang fishball, lahat naki binta ng fishball.
Nung na uso ang bintahan ng kalamares, lahat nag binta na rin ng kalamares.
Bakit nung inatake si Big Mike Arroyo walang gumaya.?Talaga atang mahaba ang buhay ng Obama este ng masamang dano! (Correction:Nag tae lang po pala!Doon pa sa abroad)
Yung Arowana ng kapitbahay ko naulinigan ko Obama na rin ang tawag.
Paki expalin nga mag repapeps bakit ganun ang mentalitity natin.
Pareng Obama.

Saturday, November 22, 2008

Pwede Ba Sa Iyo Magreklamo?

Ako kasi ang taong ayaw ng away kaya kadalasan ay tumatahimik na lang ako.
Ito kasing Mrs ko hindi ko maka usap ng matino. Kapag ask ko siya kung anong oras umalis o dumating mga tao o ang isang bagay sa amin, ang sagot lagi kung ano ang palabas sa TV. Laban ka?
Ako : Ano oras ba pasok ni Lanie mo bukas?
Mrs : Unang Hirit pa.(Meaning umaga)
Ako : Anong oras na ba nakarating si Melvin?
Mrs : Maaga pa, Eat Bulaga pa nga eh. (Meaning tanghali).
Ako : Anong oras tayo aalis papuntang clinic?
Mrs : Pagkatapos ng Daisy Siete?(Meaning hapon).
Ako : May tumawag daw diyan sa bahay kanina? Ano oras iyon?(Over the phone)
Mrs : Hindi ko napansin, siguro Lovely Day na yun?(Kunot ang nuo ko)
Oh! Hindi ba ang hirap kausap ng Misis ko?
Eh! Hindi ko pa naman tanda mga palabas sa Channel 7. Certified Kapuso daw siya, sarado na kandado pa.May lock pa at d kumbinasyon pa ha. Hirap buksan nun ha!
Nireklamo ko na yan sa kanya , kaya nga mukhang sirang plaka na ako sa pag sasabi nito sa inyo pero hindi naman...pero hindi naman...pero hindi naman...pero hindi naman - hindi ba?
Nilapitan ko itong kapitbahay ko na si Aling Maria, ang sagot ba naman sa akin ay kausapin ko daw ang My Husband's Woman niya. Ano ako Hilo?
Tingin ko nga para na akong Survivor sa araw-araw na ginawa ng Diyos. Kung minsan naiisip ko, ano kaya kung kayo ang nasa lagay ko. Ano kaya ang ma-feel niyo? Baka ma Lalola na kayo sa kakaisip? Kahit si Kapuso Mo-Jessica Soho ay mahirapan siguro umunawa. Naibulong ko ito kay Luna Mystica at Gagambino, inginuso naman ako kay Asero.
Kanino kaya pwede mag reklamo? Pwede ba sa iyo mag reklamo?
May nag sabi sa akin Kay Susan Tayo magreklamo pero nag-dadalawang isip ako. Baka ma Imbestigador ako mahirap na. Kay buti-buti at walang Emergency na nangyayari.
Nilapitan ko minsan si Mel at Joey nung natiyempuhan ko isang blogging event- Ka Blog ko kasi eh, baka ito pa raw ang simula ng Family Feud?
Napag isip-isip ko rin kung Kakasa ka ba sa Grade 5? Back out ako diyan.
Minsan naman nadaanan ko sina Rosalinda, Sakurano, Jacky Chan, Doraemon, Pokemon at Street Fighter na nasa harap din ng TV at nanood. Mga barangay tanod ito tapos halos 24 Oras kung manood ng TV. Halos Walang Tulugan na sa Nut’s Entairtainment na ginagawa nila. Akala kasi nila ay nasa Bitoy’s Funniest Moment sila lagi. Isinulat ko na lang sa Reporter’s Notebook na sa Barangay nakalagay.
Dapat daw ay may I Witness kung hindi ay isa itong Case Unclosed.
Hay buhay! Kung ganito lagi ay Saan Darating ang Umaga? Maituturing itong isang Pinoy Records dahil nahukay sa ilalim na Takeshi's Castle ang record ng Celibrity Duet at pwede maging topic sa Star Talk.
Wish ko lang! Ito na lang ang pray ko. Matapos na sana itong pag durusa ko.
What do ya think friendship?
Pwede ba sa iyo magreklamo? Paki bigyan na tuloy ng solusyon hane!

Thursday, November 20, 2008

High School Reunion-Try mo!

After 33 years nga po mga kapatid before this happened. Opo, tama po ang basa niyo, after 33 years ay nagkita-kits kami ng mga high school classmates ko sa Manila High School (Intramuros, Manila). Isang text lang ni Pia at nai set na ang araw na iyun. Kung ikaw, may maalala ka pa kaya? High School reunion -Try mo din.
November 15, 2008 is the date. 3:00 O'clock PM sabi sa text kaya by 1:30 umalis na ako ng branch going to the place. Nung high school kasi ako, lagi ako maaga pumasok. Medyo na miss ko lang ng kaunti ang pumasok na maaga.

3:00 O'clock nga ata sila umalis ng bahay. Joke lang po ha. Pero pagdating naman nila ay complete na ng pagkain ang everything kaya okey lang mag wait kung ganun lagi.
Ang tagal pala nila ako hinanap kasi year 2000 pa lang daw ay nagkikita-kits na sila.(Nasa Provincial assignment ako nun).
Yung iba naman ay mag kaklase nung college. First time ko kasi naka-attend ng ganito kaya nagbalik ang aking pagiging mahiyain.
Mahiyain talaga ako nung high school kahit pogi naman ako(Hmmmp! Ang komuntra pangit!).
May nanggaling pa ng Naga. Ang ever beautiful na si Cecil. Muntik nga akong malaglag sa bangko nung ask niya ako kung sino ang crush ko nung High school. Ang pasimuno daw nito ay si Cesar na hindi nakarating.
Hindi ko na maalala sa dami ng crush ko nuon. Pero dahil nga sa mahiyain ako, itinago ko na lang. Me memory gap na ata talaga ako para maalala ang mga bagay-bagay na gaya nun.
Pero bilib din talaga ako sa kanila. Tanda pa nila nga name (Full ha!) ng mga classmates namin.

Dun ko nga rin nalaman na nakapunta pala sila sa bahay namin nun sa Ongpin. Siguro sa susunod na pagkita-kits namin madami na ako ma recall. Need ko lang ng trigger to remind me of the happy days. Yung mga time na jukebox ang uso at hindi karaoke. Vinyl records o plaka at hindi CD,VCD at DVD. Rock bands ang uso nun na tumutogtog sa sayawan.(Tagal na noh).
Yun bang ang Fort Santiago at Luneta ang aming pasyalan.

Going back sa Pasay City:
In fairness parang walang nagbago sa mga babae naming classmates. Magaganda pa rin tulad ng dati. Sa mga lalaki naman, may tumangkad ng kaunti kaya lang medyo "arabo" na at "shagi".
Magagaling kumanta ang mga babae namin na sina Pia, Roda Cecil at Medi. Si Deo halatang sanay sa videoke. Salamat Abe at dahil sa iyo nagkalakas ako ng loob kumanta(puro umpisa nga lang). Si Des naging komedyante samatalang mahiyaing matsing din nung araw. Tuwang-tuwa ako kapag tumatawa si Medi dahil sa mga jokes ni Des(Desiderio ang tunay na name).
Siyanga nga pala, salamat ng marami Rolly (ang guapong other half ni Roda) sa iyong pag asikaso sa amin. Mabuhay ka kapatid!

High School reunion - Masaya pala talaga.
Nalimutan ko na nga na birthday ni Lanie ko nung araw na yun. Pasensiya ka na anak at pa minsan-minsan laang naman ito.

Until next issue mga Tsong, Babu!

(Thanks Pia sa correction ha!)

Wednesday, November 19, 2008

MRT, grasya o disgrasya


Matagal-tagal na rin akong hindi nakasakay sa MRT. At kung nakasakay man ako ay hindi naman rush hour.
Kahapon ay na experience ko ang actual situation kapag rush hour kaya nga naitanong ko kung ang MRT ba ay talagang grasya o disgrasya sa mga commuters?

Grabe ang inabot ko mga tsong. Para akong nagpamasahi (massage) ng libre at lahat ng katawan ko nabugbog.
May meeting kami sa Mandaluyong ng mga 8:30 AM so naisip ko mas madali ang mag MRT at isa pa mas matipid and walang polusyun.
Sa Quezon Boulevard station na ako sumakay. Actually, nagulat din ako kasi kay dami at kay haba ng mga tulay (paikot ha) na pwedeng lakaran sa lugar na iyon. Gawa ng MMDA. Pero wala pang mga vendor ha.

Madali namang pumasok at bumili ng ticket, pero nung sakayan na sa coach ay ibang istorya na.
Para kang nakikipag patentiro sa mga ibang pasahero para makasakay.
Kinailangan ko tumakbo at maghanap sa ilang coach na pwidi pang makapasok. Pangatlong try ko ok na. Medyo nakapasok naman ako sa gitna ng pintuan. Kasi naman karamihan parang hanggang duon lang humihinto.

Pagdating sa next station ayun na po. Parang may malakas na pwersa at malakas na hangin na dumaluyong sa amin na nasa loob ng train. Ang tindi ng tulakan at tila muntik na kaming lumabas sa kabilang pinto. Grabe, over na over sa lakas. Buti lang at walang lumabas na masamang amoy o napautot nung time na yun. Kung hindi ay baka nahimatay na ako.

Ganda ng pag ka plantsa ng damit ko nung pumasok ako, paglabas ko -luray-luray na ito.
Linktik pa kasi itong nasa harapan ko, kung ano-anu ang dinudukok sa bulsa niya at nabubunggo itong aking si "pedro". Ganun din sa likuran ko. Parang dinudukutan ka na yun pala mga cellphone ang kanilang kinukuha.

Pag dating sa next station ganun pa rin ang istorya. Naiisip ko tuloy na ganun din ang feelings ng mga sardinas. Ang hirap pala.
Ang matindi pa huminto ng mga ilang minuto dahil nasira daw yung naunang train dahil sa siksikan. Yung pintuan ang nasira. Dapat kasi puro pinto ang ginawa nila para walang siksikan.

Imagine mo naman na parang kang nagbabaging ng matagal para hindi ka maitulak palabas na pinto. Dito ko narealize na talagang matalino si Lord. Bakit kamo? Kasi yung kulang sa height ay lamang. hindi na sila kakapit sa hawakan at mangangawit. Hahawak na lang sila sa necktie mo o bag mo sabay ngiti at sabing "pahawak lang po".

Kaya pala kapag sumakay ka ng MRT ay dapat madasalin ka. Na wala sanang mangyari sa iyo sa loob ng train.

Paglabas ng train ay ganun din ang istorya. Kapag nanggigil ang nasa likuran mo at buong puersa ang ginamit sa pag labas, sorry ka na lang tsong, lahat ng tao,bag o ano mang dala mo maisasama sa paglabas niya.

Hay buhay, hinid na uli ako sasakay ng MRT kapag rush hour.
Kaya nga ang tanong ko , Ang MRT ba ay grasya o disgrasya sa mga commuter?

Sana ay magawan nila ito ng paraan sa pamamagitan ng pagdagdag ng train sa mga oras na iyon. O kaya naman ay puro pinto ang ilagay nila.
Any other suggestion?

Saturday, November 8, 2008

Survivor Philippines, Mga aral


Picture source: Survivor Philippines
May mga aral na mapupulot dito sa panonood ng Survivor Philippines. Agree ka ba? Medyo hindi ako naka-panood nitong huling mga araw. Pero kagabi ay naispatan ko (dahil sa pag basa ako ng kaunti ng blog ng iba) hindi ko napansin ang oras na gabi na pala. Oras na ng Survivor Philippines kaya nanood na rin kami ng Family ko. Habang tumatakbo ang mga eksena ay naisip ko na alamin na rin sa mga anak ko( na gising pa nuong oras na iyun) kung ano ang mga bagay na napansin nila sa mga character na bumobuo ng nasabing palabas? May mga bagay ba o ugali silang napansin?

Siempre galit din sila, gaya ng marami kay Marlon. Isa siyang "user" o manggagamit. Magulang, to the point na kaya niya ginagawa ang isang bagay ay upang mayroon siyang pakinabang. Ginamit niya ang pagkakataon na naiwan sina Cris at Kaye (dahil sa Immersion experience nina JC, Zita, Rob at Kiko) upang magkaroon ng galit ang dalawa sa apat na dating kasama sa Naak tribe. Kung ganun siya sa tunay na buhay ay mahirap siyang maging kaibigan sapagkat siguradong gagamitin ka lamang niya sa kanyang advantage.

Sina Cris at Kaye naman ay nagpagamit kay Marlon at sa dalawa pang dating Jarakay Tribe. Hindi ba nila naisip na lumipat lamang sila mula sa kama papunta sa banig. Kung magkaroon sila ng alliance na lima, sino kaya ang pipiliin ni Marlon kapag dumating ang panahon na mag-iiwan ng tatlo. Hindi ba ang dalawa niya dating ka tribu ang pipiliin niya. Sa buhay natin ay decision making ang pina-importanting parte ng ating buhay. Sana lamang ay nilinaw nila Cris at Kaye sa dating kasamahan nang harapan ang mga gumulong bagay sa kanilang isipan. "Ang pagsasabi ng tapat, pagsasama ng maluwag".

Sina Kiko, JC, Zita at Rob naman ay naging over confident na solid ang grupo nila kaya parang hindi na nila inalam kung ano ang nangyari nuong wala sila dahil sa immersion experience nila.Yun ang sa tingin ko ang pinaka malaking pagkakamali nila. Naging mayabang pa nga si Rob sa pagsasabing kasama si Marlon sa iiwan nila. Hindi ba niya napansin na sa sobrang tiwala ni Marlon sa nabuo niyang bagong alliance ay may pag-sarcastic na ang mag biro niya. Ngiting demonyo kumbaga. Communication ang importante sa isang samahan. Kung inalam lang sana ng apat ang nangyari nuong wala sila ay maaaring naagapan nila ang pagkasira ng Naak tribe. Kinakain na ito ng intriga na itinamin ng mga Jarakay tribe to survive. Hindi alam ni Kiko at Zita na sila ang nasa listahan na aalisin ng lima.

Wala akong masabi kay Veronica sapagkat isa siyang warrior. May angkin siyang tatag ng loob at karapat-dapat din siyang manalo.

Si Charize ay hindi consistent sa kanyang mga sinasabi at ginagawa. Ginagamit niya talaga ang utak niya to survive in this game. She is playing her card well. Marlon jr-kung tama ang hinala ko pero mas mild nga lang.

Bilib din ako kay JC dahil sa tingin ko ay fair game din ang gusto niya gaya ni Kiko at Zita.
Ang problema lang ni Kiko ay ang pagbibigay niya ng advise o payo na hindi naman hiningi ng isang tao. Lumalabas tuloy na mayabang siya at alam niya ang lahat ng bagay.

Ang ditirminasyun ni Zita at mga pangrap sa buhay ang nagbibigay ng lakas at tatag ng loob sa kanya upang ipagpatuloy ang laban.

Sa huling tribal council nila ay nabitin ng hindi binasa ang pang-limang boto na hahatol kung sino kina Marlon at Kiko ang lilisan sa islang iyun. Ang hula ko ay si Kiko ang lilisan.

Hindi kaya napansin o naisip ng dating Naak tribe ang purpose kung bakit nanduon si Jace (ang huling naalis sa tribal council)? Hindi siya pinayagang magsalita.

Over confident nuon si Jace na hindi siya ma vo-vote out pero laking gulat niya ng pangalan niya ang lumabas sa botohan. Huwag maging kampanti sa ano mang ginagawa natin sa buhay. "Don't be caught off guard" so to speak.

Hanggang sa susunod na episode ng Survivor Philippines mga tsong, tsang-Babu!

Wednesday, November 5, 2008

Bayantel DSL, part 2

Kahapon may nag appear na service representative ng Bayantel at napag isipan na baka ito ang sira at siempre palit ng bago. Ang ADSL splitter raw ang may topak.

Super tuwa ang mga dyanakis ko kasi okey na raw. Nasa office kasi ako nung time na yun at hapon ko na natawagan at nakumusta ang nangyari sa dsl connection namin.

So pag uwi ko try naman ang lolo mo. Okey na mga, siguro mga 1 hour na siya okey then ma dc (dis-connect) uli.

Ang gagawin namin, patayin si modem ng two minutes at pag kabuhay mo ay okey na uli.
Para tuloy November 1 ang feelings namin dito sa Bayantel DSL namin. Kailangan mo muna patayin si modem bago mabuhay uli ang connetion niya.

Oh may God, que barbaridad!
Any Idea kung mas maganda ang PLDT DSL vs Bayantel DSl?
Or Globe DSL vs Bayantel DSL?
Paki-sagot naman po mga kapatid.
Help! Saklolo.
Ito po ang istorya ng Bayantel DSL part 2. (Snow ganito ba ang SEO?)
Babu muna at abangan ang susunod na kabanata!

Tuesday, November 4, 2008

BAYANTEL DSL, problema ko

Mga Tsong and tsang, halos one week na akong nagdurusa dito sa Bayantel dsl namin. Dito ako sa area ng Quezon city.
Alam niyo ba yung tipong suerte mo kapag hindi maputol ang connection namin ng dsl sa loob ng ten minutes. Opo, ten minutes or 600 seconds.
Okay naman ang Customer service nila katunayan ay alam ko na nga mga sasabihin nila. After verifying your information.
Last week-"Paki patay po muna ang modem ng ilan minutes, would it be alright".Makalipas ang ilan sigundo na umabot ng ilang minuto,"Paki on na po and moden natin"."Ok naman po dito, nung ne-reset ko ay working na ho.Baka diyan sa computer niyo.Anyway may report number na naman ho ito baka papuntahan na lang ho diyan.
Sunday may nagpunta and after ilang tries sa pag reset ng modem at re-start ng pc,"Parang may virus ang pc niyo pero palitan ko ho modem niyo mukhang sira na ho."
Nung napalitan ay biglang nag magic,na connect siya ng 1 hour.
Sa ngayun ay ganun pa rin, parang patak ng ulan ang pag connect namin sa Bayantel dsl.
Ate Helen and Ate Charo, paki help naman po. Okay po ba ang PLDT dsl or Globe DSL dito sa Quezon city? Alin-alin,alin kaya sa inyo?Ang pipiliin ko.Paki tulungan naman po ako.
Sabi nga nila"Gaganda pa ang buhay" dun sa website nila.Ano po sa palagay niyo.
Ayun sa nakausap ko kagabi, pupuntahan na lang daw ang lugar ko at titignan ang linya. Sana po ay makita na nila.
Isa na namang kuwento ng Bayantel subscriber na gustong lumipat ng PLDT dsl o Globe DSL.
Saan kaya hahantung ito?Lahat na ata ng Santo natawag na ng mga anak ko para huwag maputol ang connection pero no kindo.
Babu at baka maputol uli.

Thursday, October 30, 2008

Ang Paggamit ng Wikang Pilipino

Note:Huwag niyo po ako sisihin at galing lang ito sa classmate ko:
The Dilemma of Accounting in Filipino ACCOUNTANTS (Pagtutuos), TAKE NOTE!!!
A bill filed by Sen. Lito Lapid asks that proposed laws should be written in Filipino (Pilipino). Likewise, the official spoken language in the senate should be Filipino. But I doubt this bill will see the light of day.

Read on to know why. Ang Paggamit ng Wikang Pilipino

A young, good-looking representative from Laguna sponsored a bill recommending the Filipino language be used in all levels of accounting firms and banking institutions. The solon claimed it will provide a better understanding of the business transactions for those who are inexperienced and non-English speaking citizens.
The bill received unanimous approval from the House and was presented to the President for Signature to become the law of the land. But in spite of the overwhelming pressure from the members of the Congress, the President vetoed the bill.
Why?

She explained that when the English 'business' words are translated in Tagalog, they sound very malicious (malaswa) and are 'nakaka-hiya at nakaka-kilabot! '


Here are a few sample words - English to Filipino

Asset - Ari

Fixed asset - Nakatirik na ari

Liquid asset - Basang ari
Solid asset20- Matigas na ari

Owned asset - Sariling pag-aari

Other asset - Ari ng iba

Miscellaneous asset - Iba't-ibang klaseng ari

Asset write off - Pinutol na pag-aari

Depreciation of asset - Laspag na pag-aari

Fully depreciated asset - Laspag na laspag na pag-aari

Earning asset - Tumutubong pag-aari

Working asset - Ganado pa ang ari

Non-earning asset - Baldado na ang ari

Erroneous entry - Mali ang pagka-pasok
Double entry - Dalawang beses ipinasok

Multiple entry - Labas pasok nang labas pasok

Correcting entry - Itinama ang pagpasok

Reversing entry - Baligtad ang pagkakapasok

Dead asset - Patay na ang ARI
Thanks Anita.

Tuesday, October 28, 2008

Learning Poker,while attending a Blogging event



Kindly click here My First Time for my post about the just concluded DigitalFilipino.com Club fellowship/networking event held at the Casino Filipino,Paranaque last Saturday, October 25, 2008.
Hay my gulay, I have been trying to post this since panahon ng hapon but I always encountered different problems form my desktop lan problem to my laptop connection problem and then this Bayantel dsl connection-Grrrr!#$%. Kaya ayan,E short cut ko na lang po(pagkaha-bahaba na ng nagawa ko pagkatapos hindi mai save dahil sa error on achu-chu and eclabu).
Ah basta madami nang naisulat tungkol dito sa event na ito kaya yung side light na lang po ito.
After this event, I have totally change my views about casino from a place only for gambler to a place where a family can go to for bonding and relaxation. I saw a lot of families going in and what caught my attention is when even a toddler is included. Thanks Janette and Angel.

That night, before the start of the program being hosted by Janette and is being sponsored by (who else but) PAGCOR, a group of blogger were introduced to this game called poker and I am one of those. It is a game of strategy, analysis, bluffing and of course Luck with a capital “L”(one needs a lot of these). A few playing chips were given and two rounds of mock card game ensued.

For highlights of that night here are the links:


  1. My Digital Filipino Club Fellowship and Networking Night Experience (Fitz)
  2. My Digital Filipino Club and Bloggers Fellowship Night Experience (Snow)
  3. FOTD (Anna)
  4. Chris A’s First Blogger Event in PAGCOR (Chris)
  5. Digital Filipino Club and Filipino Bloggers Manila Networking Event (Mica)
  6. I am not proud of my blog (Gary)
  7. http://dine.racoma.com.ph/the-internet/tips-from-top-bloggers-digitalfilipinocom-club-and-bloggers-manila-networking-event/ (Dine)
  8. Digital Filipino’s Networking Night at PAGCOR (Lace)
  9. The Manila Fellowship Night (Ada)
  10. Dumalo ako sa Manila Bloggers EB ng DigitalFilipino.com Club (Ederic)
  11. Digital Filipino Club and Bloggers Manila Networking Event (Anna)
  12. Digital Filipino Club and Bloggers Networking Night Manila (LAD)
  13. Philippines Top 100 Blogs for 2008 (Jehzeel)
  14. Aftermath of the DigitalFilipino.com Club and Bloggers Networking Event Manila in PAGCOR (Chris)
  15. DigitalFilipino.com Club and Bloggers Manila Networking Event (Azrael)
  16. When your boyfriend is younger than you are, remember not to take him to the casino with you (Yza)
  17. Digital Filipino Bloggers Networking Event (Errol)
  18. Great Sabado Night: Bloggers Manila Networking Event (Tonyo)
  19. The DigitalFilipino Event: I Came a Stranger, Went Home With Lots of Friends (Roel)
  20. digital filipino event (Agnes)
  21. Social climbing with Janette Toral (Reynz)
  22. DigitalFilipino Manila Fellowship Night (Sabrina)
  23. My First Blogging Event: Unforgettable Experience (Angel)


Then after the Pagcor and Ms. Janette's presentation , the raffle of cash voucher started and to cap the night, some of those present were given an equivalent of two thousand chips to play poker (including yours truly.) Beginner’s luck smiled on me the first time when I bet all my chips and win that round. Imagine yourself winning without even trying. I just wanted to get out of that gaming table because I am not used to gambling and besides I am not comfortable being stared at by people. I'm kind of shy you know? Hehehe.
So the bottom line is I lost as quickly as I won. Confused? I won the first time I bet all my chips but lose the second time I did it. Lesson learned- patience is a virtue.
I am not fund of gambling. Although I knew how to play different card games such as “pusoy”, lucky nine, "unggoy-ungguyan" (pang lamay lang ata ito) and blackjack, I never play if it involves money. I just cannot find enjoyment in betting my hard earned money.

(Finding) Jonel Uy of letsgosago.net and I ventured into the gaming hall armed with cash coupon. Pagcor employees were kind enough in telling us were to play this kind of “money”. The first time we both bet the cash coupon was in the Super Six table. It turned up lucky enough for us to win in each instances. Our second try was not.
You could just imagine both of us guessing and analyzing how those games are being played and then we'll both laugh for a wrong or right guesses.
Then we tried the roulette where we placed a Two hundred bet. The dealer changes our chips and accidentally placed it in the center of four numbers instead of my original choice of only two. We let it as it is and that gave us another winning run.
Then it is time to say goodbye for our service bus had arrived, we in-cashed our chips where Jonel become six hundred richer while me have seven hundred peso take home. Not much money you should say but for both of us, these are already big deal. (Babaw ng kaligayahan. Hehehe). By the way Angel, yung P500.00 voucher na ibinigay ni Snow nakuha ng dealer.Natalo- kasi yun yung second try ko.Sayang. hehehe
O ayan, maigsi na yan ha, babu na uli at napuyat na ako dahil dito.
"



Friday, October 17, 2008

Katotohanan O Haka-haka lamang


Ako po ay naguguluhan
Sa aking bayaw na tinuran
Kung ito ba ay tunay
O haka-haka lamang.

Pwede nyo po kaya ako
Kaunting Pansin ay tapunan
Idudulog na isang tanong
Pakisagot po lamang.

Buwan ng Hulyo po
Pumanaw aking biyenan
Isang tao pong Dumungaw
Biyenan ng aking Bayaw

Mukhang labis po daw
Kabaong nireng patay
At hindi daw maganda
kabalikat na sakuna

Katotohanan kaya
o haka-haka lamang
iiwan kung tanong
pakisagot lamang

Nung nakaraang linggo
kapatid ng Mrs ko
sa ospital itinakbo
masakit daw ang ulo

sa findings ng Doktor
may ugat sa ulo'y nalagot
awa naman ng Diyos
Naagapan, nailigtas

Naalala ng bayaw ko
ang biyenan na tinuran
isa-isa daw kukunin
anak at kamag-anak

Isang kasabihan
totoo raw po't tunay
wag ipawalang bahala
baka kami ay magsisisi

Friends, hirap palang maging makata. huh! Yan po ang katanungan na baka pwede niyong tapunan ng kaunting oras upang maliwanagan ang utak ko na nagugulumihanan.
Sa mag sasagot ng question ko, sana'y suwertihin kayo at tumama kayo sa lotto,hueting,ending,lucky nine,raffle at paripa.

Babu muna po at nagising laang ako para ipost po ito

Monday, October 13, 2008

Pambansang Yaya - Patani

Pic source:PEP
Since viewing the first episode of Survivor Philippines, I have been hook. Nakakatuwa kasi ang mga contestant na iba-iba ang characters at attitude.
Isang contestant na lubos kong kinatutuwaan ay si Jervey “Patani" Daño.
Tubong Camotes Island,Cebu. Dating yaya ng kanyang pamangkin bago napasali sa contest na ito.
Nakita ko sa kanya ang pagsisikap at determinasyun na gawin ang ano mang bagay makamit lamang niya ang kanyang pangarap na maging artista.
Maganda rin ang pananaw niya sa buhay at prinsipyo na nakita ko nung ma feature siya sa show ni Jessica Soho.
"Kahit marami ang magsabi sa akin na pangit ako ay hindi ako naniniwala dahil alam ko na may mas pangit pa sa akin",sabi niya.
Oh, di ba nakakatuwa. Then tinanong siya kung masama ba ang loob niya sa pagkakatanggal ay totoong tao niyang tinuran na hindi. Yung bagay raw na makapunta siya ng Maynila, magkapassport at mkarating ng Thailand ay malaki nang blessing para sa kanya. Bukod pa riyan siempre ang mapabilang sa Survivor Philippines.
Take note ha, nag audition siya sa Starstruck na isang ring show ng GMA. Buti na lang at hindi siya nakasali, kung hindi baka siya pa ang nanalo.
Kidding aside,sana nga ay huwag siyang magbago at huwag lumaki ang kanyang ulo dahil sa ngayun ay kaliwat-kanan ang mga guesting show niya sa GMA. Pero may tugon siya rito,"Eh d untog nyo po ulo ko sa pader tsaka iguide niyo po sana ako," sabi niya kay Jessica.
Goodluck Patani, huwag ka sana malamun ng industria. Ako ang isa sa mga taga hanga mo.

Friday, October 3, 2008

Si Aro at Ako



(Muntik ko nang makalimutan isali sa E[Kwento ]MO; EMO Wrting Contest !)

Tandang-tanda ko pa parang kahapon lamang ate Helen nung una kung makita si Aro sa pet shop. July 1,2006 nun, 2 days lang halos ang nakaran nang matigmak and flowerhorn ko na two years ko nakasama.(Background music of Ate Helen Vela)

Parang may magnet ang kanyang mata na nung aking masilayan ay tila nag sasabi na “alagaan mo ako,kuya”. Tila ayaw niya gumalaw at naka steady lang siya sa gitna ng aquarium. Mukhang nagpapa impress ang lolo mong arowana.

Five inches lamang halos ang laki niya nuon at nang sabihin sa akin ng may ari na bigyan daw niya ako ng discount kapag binili ko ay kinuha ko na agad even without thinking.
Fellet pa nuon ang aking binili na pagkain niya. Sa 75 gallon na aquiarium ko ay kay ganda niyang pag-masadan.

Naging divider naming sa sala ang ayos ng aquarium niya. Nasa likod ng sofa at ang kabila naman ay computer area namin. Pwede siyang manood ng TV or computer para hindi siya mainip sa kanyang pag-iisa.

Tuwing uuwi ako ng bahay ay siya kaagad ang aking kino-kumusta.Parang tanggal lahat ng pagod ko kapag nakita ko na siyang umaangat at nag aabang ng pagkain galing sa akin. May bangko nga akong naka-reserve malapit dito for viewing purpose.

May ilan ulit na rin siyang muntik mamatay sapagkat natatagpuan naming siya nasa sahig matapos tumalon palabas ng aquarium.Talagang ganun daw pala kaya dapat may takip ang ibabaw ng aquarium. May time pa nga na nabasag niya ang cover kasi manipis ito. Medyo nasugat siya ng konte dahil dito. Mabuti naman at madali rin naghilom.Pinalitan ko ang salamin ng mas makapal. Ito, hindi na niya kayang basagin.

Kapag nag brown out ng matagal ay meron akong battery powered pump. Kumpleto ako ng cleaning ek-ek mula sa pang sipon ng water, magnetic cleaner, at three ang water filter ko.

Kay tulin ng panahon na lumipas Ate Helen at kay bilis ng kanyang paglaki.
Iba-iba na rin ang aking pinapakain sa kanya. May super worms, Kataba at feeders.Parang anak na rin ang turing ko sa kanya na kung minsan ay nag seselos na pati ang Mrs. ko.
Nang lumipas ang dalawang pasko ay halos 21 inches na ang haba niya.

Yang picture na yan ay kuha July this year. Kay ganda ng mga posing niya nung araw na yun.

August 16, 2008 ng umaga ay nagmamadali akong umalis ng bahay dahil may meeting kami ng tao ko sa branch.Kaya natapunan ko na lang siya ng sulyap na dahan-dahan lumalangoy. Wala naman kung anong extra ordinary.


Ala-una ng hapon ay tumawag ang Mrs. ko sa landline namin sa office. Tinanong ako kung ano raw ang gagawin sa mga super worms?

Ano ba ang ginagawa sa super worms? Hindi ba ipinapakain sa Arowana,medyo naiinis kung tugon?

"Wala nang kakain na arowana, kasi patay na?"sagot ng Mrs. ko mula sa kabilang linya.

"What?" Akala ko nagbibiro ang Mrs ko. Pero hindi po siya nagbibiro. Nagpapaalam sa mundong ibabaw si Aro ng wala ako sa bahay.

Kay sakit isipin at alalahanin.Parang namatay ang kalahati ng katawan ko Ate Helen. Ang dami ko nang kaibigan na nag sasabi na palitan ko na lang ng ibang arowang dahil may Australian at Malaysian gold daw yan. Pero sa tinging ko ay matatagalan pa bago ako uli mag alaga. Parang nawalan ako ng gana.
Sa ngayun ay nakikita ko pa rin naman siya. Siya ang wall paper ng desktop ko sa work at sa bahay.
May my Arowana rest in peace. I will miss you my freind.
Yan si Aro at Ako ate Helen.

Tuesday, September 30, 2008

Illegal Vendor, Sakit sa Ulo

Ang sakit ng ulo ko dito sa mga illegal vendor dito sa amin. Sobrang ang kukulit at ang titigas ng ulo.


Kahit araw-araw na hulihin ng mga MMDA ganun pa rin. Balik ng balik. Hindi naman sa wala akong awa dahil alam naman natin na karamihan sa kanila ay halos utang pa ang puhunan. At ang reason pa nila ay kaysa magnakaw daw sila,mag vendor na lang daw sila. Pero ang problema ay kahit sabihan namin na umorong naman ay ayaw sumunod at tela matatapang pa at ang katwiran ay wala pa kami dito sa kalookan ay nag vevendor na daw sila. Parang kami pa ang may utang na loob at nag vendor sila sa harap namin.


Wala na kayang yumaman sa lahi nila at up to now ay vendor pa rin sila?


Ang problema ko kasi ay ayaw ng top management namin dun sa makukulit na vendor na yun mag pwesto. Sa mahal nga naman ng upa namin ay haharangan lang ng mga tinamaan ng magaling ang daanan at tila mga astig kapag sinaway o pina tabi. Pinabayaan kasi nung pinalitan ko dito ang mga yan.


Minsan nga iniisip ko kami na lang ang mag vendor sa labas at sila na lang ang magtinda sa loob ng pwesto namin.


Sabagay, nung time ni Jesus Chirst pinaalis din niya ang maiingay na vendor.


Isip-Isip. ano kaya gagawin ko.


Yung ibang magagaling naman kasing MMDA ay tumatanggap din ng pera bilang proteksiyun money. Sila ang nagtitimbre kapag may "Raid" o hulihan na magaganap.

Hay buhay, Pilipinas kung mahal. Kung sa bagay, ang nakaupong Presidente natin Illegal din ang pag kakaupo pero hindi mapaalis.

Tiis, tiis na lang muna.

Thursday, September 25, 2008

Lasma Kunti


Wahhh! September 10 huling post ko dahil sa sobrang busy ko sa work. Dami ko sanang gusto isulat pero hindi ko maisingit. Kadalasan ay gabi na ako nakaka-uwi and kapag medyo napa aga naman ako ay schedule na ng mga anak ko sa computer namin.
Kahapon, nagka chance ako na magsulat at inspired ako.Ang problema, "Bandwith Limit exceeded", yan lumabas sa Fatherlyours website ko.
Wahhh, talagang lasma ata kunti.
Nag text na ako kahapon (mga 6 PM) sa webmaster ng hosting service ko para malaman niya and I am asking for his help. Nag email ako ngayun para ma follow up.
Any idea bakit kaya mga tsong/tsang?
Nangyari na ito sa akin dati and ang alam ko na reason ay naparami ang nilagay ko na pictures. Pero ngayun, I am limiting my posting of pictures.
Why o why ?
Help, Help, SOS Please.
Calling calling Kenneth of Webpinas...

Wednesday, September 10, 2008

Tax exemption, Asan Na?

Itong ating kagalang-galang(kadaya-dayaang)na (huwad)Pangulong Gloria Arroyo ay may pinirmahang batas na RA 9504. Nuon pang June 17,2008. Hanggang ngayun ay hindi pa nagagawa ang implementing rules upang maipatupad na ang exemption ng wage earner sa pagbabayad ng buwis.
Bakit ko ba naitanong? Kasi yung mga kasamahan ko dito sa work ay nag-tatanong na rin dahil nga naman mag-papasko na ay tila wala pa ang inaasam-asam nilang kahit paano ay mag-papaluwag ng kanilang bulsa.Yung kaltas nila ay mababawasan kung maipapatupad kaagad itong batas na ito.
Tinext ko ang kaibigan ko na Attorney at ang reply niya ay sila rin ay nag-aantay dahil may manpower agency siya.

Ano ba yan? Another propaganda lang ni Madam?
Ang sabi ng mga taga BIR ay dapat July mag umpisa samantalang ang mga politico ang gusto ay January. January kasi ang pangako ng mga politiko sa mga tao.
Kapag kasi yung gusto ng politico ang masusunod ay malaki daw ang mawawala sa kanilang koleksiyun,ani ng taga BIR.
Ano ba yan?
Huwag naman sana matulad ito sa mga pinirmahan ng mga bataan ni Madam at pagkatapos ay babawiin. Mga kontratang napirmahan at pagkatapos ay babaliwalain.

Naalala ko tuloy ang kwento ng friend ko:
PEOPLE:Ang hirap naman ng buhay?
GMA: Konting tiis lang.
PEOPLE: You mean makakaahon na tayo sa kahirapan?
GMA: Hindi! ... Masasanay din kayo! Promise.

Hay buhay, hanggang kailan kaya tayo magtiis...
na kasama si gloria.
Bahala na tayo magtiis?
Babu na muna...

Tuesday, September 9, 2008

Manny Pacquaio Vs Oscar Dela Hoya


Photo courtesy of Pacland
Ang dami ng naisulat tungkol sa laban na ito nina Manny Pacquiao at Golden Boy Oscar dela Hoya. Magaganap sa December 6, 2008 sa MGM grand Las Vegas Nevada. Sinisugarado ng mga taong bihasa sa ganitong mga laban na tiyak na tatabo ito sa takelya at siguradong malaki ang kikitain ng parehong boksingero at mga promoters.
Malaki ang lamang sa height, reach at timbang ni Oscar dela Hoya kesa ke pangbansang kamao na si Manny Pacquaio. Marami ang natatakot at nag sasabi na delikado ang kalusugan ni Manny. Ang ilan nga dito ay gustong ipatigil ang laban sa paglapit sa Nevada Athletic Commission.
Isang tao sa kampo ni Oscar ang nagsabi na siguradong matatalo si Manny, iikot at babalintong pabagsak at susuray-suray ang paa sa hilo kapag inabot ng mga suntok ni Golden Boy.
Sa kampo naman ni Manny ay siyempre ang pambansang kamao ang mananalo, gamit ang kanyang bilis at lakas ng suntok.
Wala daw mawawala kay Manny sa labang ito at everything to gain samantalang kay Oscar ay malaki ang mawawala.
Sa tingin ko rin nga mga Tiyong mukhang dehado si Manny pero hindi ba isang sugal ang boksing at ang mga sugarol ay handang manalo at matalo.
Kanina ay napanood ko ang replay ng pangalawang laban nina Ivan Calderon at Hugo Cazares. ito ay ginanap nuong August 30, 2008. Parang preview ng magiging laban nina Manny at Oscar dahil maliit din si Calderon. Mas maliksi at mabilis din parang si Manny. Dito sa labang ito ay nanalo sa decision ang mas mallit at maliksing si Calderon.
Naisip ko posible ngang manalo si Manny kung mapag aaralan niya at makukuha ang game plan ni Ivan Calderon.
Ngayun pa lang nenerbiyos na ako...Ano sa palagay nyo partner?

Monday, September 8, 2008

Nakakainis talaga!

Grrrr! Grabe experience ko kahapon. Kakainis talaga.
Sumakay kasi ako na LRT going to Baclaran from Kalookan. Ang ganda ng mode ko kasi maniningil ako sa isang customer. Fresh na fresh ang feeling kasi hindi na siksikan kagaya ng sabay-sabay na pagpasok umaga o rush hour na kahit hindi ka maglakad papasok sa train ay madadala ka na ng taong nasa likod mo.Nakapasok ka nga lukot-lukot naman ang damit mo. At kapag minalas ka pa, mawawala pa ang cellphone mo.
Naka saksak sa tainga ko ang ipod ko so okay sa alright talaga ang mood ko. Dun ako pumuesto ng upo malapit sa pinto. Kaso mo nung may sumakay na matanda at sa akin natapat, gentleman naman angh lolo mo so give ko pwesto ko and dun na ako napatayo malapit sa pinto.
Medyo marami-rami nang tao bandang Blumetriit at tila gusto lahat sa may pinto din tumayo. Kasi naman ang pinoy gusto lagi mauna sa labasan kahit huli na sa pagpasok. Kahit bus, dyep, elevator gusto lahat sa may pinto pupuwesto.
Bandang Central Station na may sumabog na hindi maganda ang amoy. Lintek may umutot at sure ako yung nasa harap(na nakatalikod sa akin)ko galing ang nakakasulasok na amoy. Kaso mo mabilis ang pag patay malisya niya so takipan lahat ng nasa smelling distance.
Likas talagang mabait ang pinoy, parang wala lang nangyari, walang kumikibo,pakiramdaman lang.Parang nahilo pa nga ako kasi kung ano-anu naisip ko na gawin pero baka mapa-away lang ako. Wala akong ebidensiya.Mahirap patuyan sa Korte na siya talaga ang umutot.
Gusto ko sanang bumaba sa next station kaso baka ako ang mapagbintangan.Malay mo ako ituro nung kumag na iyun.
So reminder na lang ito ha, next time kapag sasakay kayo ng train at hindi niyo na mapigil ang utot niyo,please labas muna kayo para naman hindi magdusa ang mga ibang pasahero.
Sa management naman ng LRT at MRT, baka pwede kayo mag invest sa utot detector na magtuturo kung sino ang umotot.Nakaka praning talaga ano?
Hirap naman magdala ng gas mask tuwing sasakay ng train.
Naka experience na ba kayo ng ganito mga friends?
Nakakainis talaga!

Saturday, September 6, 2008

May malungkot ka bang Kwento?


Kaibigan, may malungkot ka bang kwento? At sa sobrang lungkot ay hindi mo na alam ang gagawin mo? Umiikot na ang pwet mo sa kakaisip kung sinong tao ang makikinig sa iyo? Pwes! huwag ka na mag-isip pa.
Ito ang solusyun sa problema mo, na relieve na ka na, baka manalo ka pa!
E[kwento]MO: Emo Writing Contest!

Sali na dine sa E[kwento]MO na pa-kontest ni Karmi.
Maniwala ka at may premyo rin:

· 1yr domain name (your choice)
· hosting (with idlip.net)
· ako at si komski as your 24/7 on-call technical support

Puntahan mo na lang itong mga detalye dito sa Link na ito.
Magmadali, at habang nag-iisip kayo ng malulungkot na naging bahagi ng buhay niyo ay ikalat na ang tsismis este pa-kontest na ito.

Ako, mukhang mahirapan makaisip ng nakakaiyak kasi sabi nina Tito, Vic and Joey at Tito Dolphy mas madali daw magpatawa kaysa mag-paiyak eh! Nalululuha na nga ako naiisip ko pa lang ang bagay na ito. Huhuhuhu!

Siya sige at magkita-kita na lang tayo dun hane!
Babu!

Friday, August 22, 2008

Sarap Maging Bata! (Huwag lang isip bata!)


Hay, buhay.Naaalala nyo pa ba mga friends nung tayo ay batang paslit. Kay sarap maglaro ng kung anu-ano at kung saan saan.

Walang commitments or forecast. Kain, aral, laro then tulog at pagkagising ay ulit na naman ang cycle ng buhay nating mga paslit.
Pero hindi nga pala naman lahat ay sarap, minsan may sermon din at kapag minalas may palo pang kasama.

Parang wala tayong problema dahil kung mag-karoon man ng awayan, ilang saglit lang bati na uli, then laro na uli. Kung minsan nga mga magulang pa natin ang nagagalit sa atin dahil lagi na nga daw nating kaaaway nakikipaglaro pa tayo.

Napag-isip isip niyo ba rin yan? Kung may chikiting ka o pamangkin ka at ganun ang ugali, nakaka inis hindi ba? Pero likas talaga sa mga paslit ang maging mapag-patawad.

Speaking of isip bata, wala na atang tatalo dito sa nakatira sa loob ng Malakanyang sa pagiging isip bata sa katawan ng matanda. Aba eh,bakit naman kamo?

Eh, matapos niyang mailuto ang tila sekretong pirmahan ng MOA-AD ay hindi na raw pipirmahan ng mga dyaskeng taga Malakanyang na ang sinisisi ay mga trigger happy na MILF.

Matapos siyang tumistigo sa pirmahan ng ZTE deal nuon ay kinansela nang dumami na ang umangal at tila sasabit na ang Palasyo.

Hindi ko na ata mabilang ang mga binawi niyang salita na umabot na sa puntong hindi mo na talaga mapag-kakatiwalaan. Hindi ba sinabi niya nuon na hindi na siya tatakbo bilang Pangulo. Oh, ano ang nangyari? Kaya kapag may sinabi siya ay isipin mo na agad ang kabaliktaran.

Hay naku buhay.Hindi na isip bata ang tawag diyan.
Baka lang makalusot! Ang pa effect niyan.

Kung may magic lang sana ako, gagawin ko talaga siyang bata. Para match sa isip niyang – Isip Bata!
Babu na muna at tumataas ang blood sugar ko. Hmmp!

Thursday, August 21, 2008

Kapayapaan nga ba ang ginawa ni Gloria Arroyo-PGMA


Nagsimula sa palihim na pirmahan sana ng MOA-AD na maagap na nahadlangan ng Supreme Court.
May nga nanggigil na meyembro ng MILF at nilusob ang ilang lugar na kontra sa kasunduang inilalatag ng mga henyong tauhan ni PGMA.Sinunog ang ilang bahay ng mga mamamayan at ninakawan pa.Pumatay din sila ng mga tao at pati mga bata.Ang mga gawaing ito raw ay labag sa mag turo ng Islam.
Ito na ba ang simula ng digmaan na dapat sana ay kapayapaan.
Lumabas din sa bibig ni PGMA na gusto niyang mabago ang Constitution at isulong ang Federalismo. Halata na ang talagang maitim na balak ay ang manatili sa pwesto ng kapanyarihan. Nakakagigil naman talaga. Sobrang garapal na.
Papano na ang buhay ng mga naging biktima ng karahasan. Pwede ba sabihin na lang niya na sorry nagkamali kami ng akala sa tunay na intensiyun ng MILF.
GRRR! Ngayun ay balak nilang ireview ang kasunduan dahil sa karahasan na ginawa nina Kumander Bravo at Kumander Kato na ayun sa pamunuan ng MILF ay iimbestigahan nila at sila at magpaparusa kung may kasalanan nga ang mga ito. Haller! ano kami hilo!
Mali ata yan nga friendster. Talagang hindi nila kinikilala ang gobyerno ng Pilipinas.
Dapat ay isuko nila at gobyerno ang magparusa. Dapat ay unti-unting tusukin ng karayom ang buong katawan ng mga damuhong yan habang pinipigaan ng kalamansi. Tapos ay dalhin sa padulasan na may blade sa gitna at ang babagsakan ay puno ng kalamansi juice.
Eh,pano naman ang pasimuno sa kaguluhang ito! Hay naku,kayo naman ang mag -isip at tumataas ang high blood ko.
Babu!

Monday, August 18, 2008

Kalabaw lang ang tumatanda


Dami ko sanang gusto isulat pero tuwing mag try ako mag type at iaangat ko ang left hand ko ay may matinding pain akong nadarama.
Hirap talaga ng tumatanda, hindi ka na bumabata.
After 4 sessions of my threrapy at least may kunting improvements. Hindi na ako injectionan ng steroid sabi ng Doktora ko. Ituloy na lang uli ang 8 more sessions.
Thank you nga pala sa Nurses/therapies dyan sa Healthway sa may SM North, The Block building. Ang babait nila at magagaling.
Anyway, or anyhow ang gusto ko sanang isulat ay tungkol sa maitim na namang balak nitong si aleng Gloria at kanyang mga alagad kaya muntik nang makalusot ang MOA-AD. Buti na lang at nahadlangan ng Supreme Court. Aba eh, federalesmo naman ang deskarte nitong ale upang hindi matinag sa kanyang inuupuan.
Gusto ko rin sanang isulat ang tungkol din sa Pangarap na makasungkit ng gintong medalya ng ating mga atleta sa Olympic. Sa takbo ng pangyayari ay mananatili na lamang yatang ganun...Pangarap pa rin. O kaya ay manungkit na lang ng gintong medalya ng ibang bansa. Yung dapat ibigay sa mananalo ng P15 Million ay tela malaking lobo pataas ng pataas at palayo ng palayo at hindi na maaabot.
Buti pa si Phelps na naka-walong gintong medalya (opo 8 gold medal) makakakuha ng isang Million lamang, Dollar nga lang.
Tungkol naman sa paggamit ng pekeng bata sa opening ng Olympic dahil hindi daw cute ang tunay na bata na kumanta.Akala ko nga tayo lang ang magaling sa mga fake eh.
May balita din na may na aksidenteng dancer nung rehearsal para din sa opening ng Olympic na ngayun ay for life nang hindi makakalakad.Nang tumalon daw itong ale sa isang nag malfunction ng dapat niyang tapakan ay deretso itong nahulog ng 10 feet below at nadisgrasya ang kanyang spinal cord.
Kaya ngayun ay naisip ko,ok lang itong sakit sa kaliwang balikat ko at least may kanan pa akong pang type.
Sabi nga nila,kalabaw lang daw ang tumatanda.

Thursday, July 31, 2008

P0.50 cents per text message


President Gloris Macapagal Arroyo, in her SONA speech claims that her effort in improving the quality of life of Filipinos, she was able to reduced the text messaging fee to only P0.50 cents. Of course these drew cheers, but it drew flak after subscribers learned it was only a promotion offer, and that they needed to register to avail of it.
I didn't take the time to hear her speech for I knew that there is nothing truthful that will come out of it. Forgive me my friends but it is the truth and nothing but the truth.
I learned this brouhaha from the newspaper.
All I can say now is "buti nga sa inyo" to those who attended and exert their effort to be with the faked President last Monday to hear the SONA.
Claiming credit for something that is being given as a promo is really a big laughing matter. This P0.50 cents text messaging fee is only a promo from telcos and will run for only three months. The government officials are now hoping that telcos will make this promo permanent.
Hello!
Now what? Tiis muna tayo till year 2010!

Monday, July 7, 2008

July month Of My Wedding Anniversary


July is the sweetest month for me because this is the month of my wedding anniversary. On the 10th day of this month we would be celebrating our 24th year of wedded bliss.

Our children are planning a simple but memorable event in observing this joyous occasion. We are planning to eat at the Chinese restaurant either at China Town or at the Tong-Yang Restaurant.

But tragedy struck us last Friday afternoon when my Mother-in-Law had to be rushed to the nearest hospital when she complained of headache and dizziness.

Our concerns turned into nightmare when upon arriving at the hospital she fell asleep and closed her eyes. Despite all our effort of keeping her awake she fall asleep and went into coma.

Today (July 7, 2008) this afternoon at exactly 3:00 p.m. I received the bad news from my daughter that my mother-in-law succumbs to aneurism. I have to report for work this morning to finish some report and sign some documents.

Exactly three days before our wedding Anniversary we are mourning the death of my mother-in-law. The best mother-in-law anyone could have had in contrast to other people depicting of how-mother-in-law is. She is perfect epitome of caring, loving and understanding mother-in-law that sometimes my wife is being jealous that she always sided with me in some of our arguments.

Eleven years ago my mother also died on this month of July. Her death happened on the 9th of July.

July is the month of my wedding anniversary and now the month also of death anniversaries of both mothers’ I managed to have.

Related post :Death in the City

Saturday, July 5, 2008

Pagbalik ng death Penalty,payag ka ba?


Pag balik ng bitay o death penalty, payag ka ba?

Sa tingin ko ay tama ang mga taong responsible sa pag alis ng hatol na Bitay sa mga kalunos-lunos na krimen. Sabi ng ilang henyo ng nag aral tungkol sa bagay na iyan ay hindi daw napatuyan sa pag aaral na ginawa ng nakaka-pigil ng krimen ang parusang kamatayan.

Napag-uusapan na naman uli (na ibalik ang death penalty) ito dahil sa matinding krimen na naganap sa isang pagnanakaw sa isang bangko na matapos looban ito ay pinatay lahat ng mga taong minalas na nagkataong pumasaok nung araw na iyun. Halos sa ulo lahat ay binaril sa ulo.

Inalis na nga po ang hatol na bitay pero may suggestion ako sa halip na habang-buhay na pagkabilanggo ay palayain na lang natin sila.

Tama po palayain natin pero dapat putulan ng mga kamay at paa. At kung may kasamang rape ang kaso, pati ari-arian ay dapat din putulin.

Sa araw ng kanilang paglaya ay dapat full coverage ng media sa print at broadcast. Eh pano siya uuwi ,maglalakad at sasakay pauwi eh putol na nga ang kamay at paa niya ? Tanong niyo hindi ba?

Yun nga ang catch dun, nanaisin na lang niya patayin siya kesa buhayin siya na ganun ang kalagayan niya. Hindi naman natin siya pag bibigyan kasi nga ay kasalan ang pumatay ng tao. Anong say niyo?

O ayan, isa na naman kuro-kuro ng inyong abang lingkod na dulot uli ng laki ng gutom.

Kain muna ako.

Babu!


Thursday, July 3, 2008

LET US ALL PRAY THAT THIS WILL NOT HAPPEN TO US.

From my Inbox, Please read on:
This was a forwarded message. The intention is not to scare anybody, but to urge people to pray that such prophesies will not occur. At the start, I tried to edit this, as I usually do with my forwards, but I couldn't continue. The sheer length of the text and the very bad English would require major editing.

Uncanny Prophesies: What will happen to the world and to the Philippines in 2008?

Mr. Juseleeno Nobulega DaRoose is Brazilian, born in 1960, 47 years old now, his occupation is a teacher, he is a normal citizen, having a very poor life with his wife and kids. All the events which Mr. Juselleno predicted had clear indications of the year, month, and day of the disasters, incase any third party wants to confirm the veracity of his prophesy. Mr. Juselleno always puts the story which he predicted to the notarization office or post office for approval.

Somebody asked him, how old he started to have prophetic dreams. He answered: 9 years old, from 1969, he dreamed 3 events a day, sometimes 9 events, the times he dreamed is different every day. He said all the prophesy dreams were automatically in his dreams. When Mr. Juseleeno was 19 years old, he met the famous Brazilian prophesy Saint Mr. Franciscoshabiz, after that the worldwide disaster events were increased in his prophesy dream. Mr. Franciscoshabiz was two times the candidate for the Nobel Prize, he is a very famous differential functional person, at the same time he is also the Charitarian. The events which Mr. Juseleeno predicted are already more than 80,000, firstly let's look at big worldwide events and huge disasters from his prophesies.

July 18, 2008 - Philippines will have 8.1 earthquake, thousands of people will die.

LET US BE ALERT AND MARK THIS DATE JULY 18, 2008, FRIDAY. LET'S BE PREPARED, AND LET US ALL PRAY THAT THIS WILL NOT HAPPEN TO US.

IF POSSIBLE: DON'T GO TO WORK ESPECIALLY THOSE WITH OFFICES LOCATED IN HIGH PLACES, BUILDINGS, CONDOS AND MALLS.

NOTHING TO LOSE IN THIS KIND OF REMINDER. MAYBE THIS IS GOD'S WAY TO SAVE YOU, YOUR FAMILY , YOUR FRIENDS AND YOUR OFFICEMATES OR LESSEN CASUALTIES.

LET'S ALL PRAY AND MARK THIS DATE.
FORWARD TO ALL IN YOUR CONTACT LIST TO WARN YOUR RELATIVES, FRIENDS AND YOUR LOVED ONES AND ALL PEOPLE LIVING IN THE PHILIPPINES .

IF YOU WANT TO READ MORE….
  
Princess Diana assassinated;
Mr. Juseleeno sent a warning letter to Diana via post office on 4th March, 1997 " I got the message from God that someone is planning to kill you in the car accident, your life will be dangerous, 7 angels told me about this. You may die in this car accident and the specialist may close this case as a driving mistake, but they are totally wrong. The murder is close to you…. And it will happen before 2000"
Juseleeno also sent this warning letter to Dailytelegraph and Guardian etc. new agents in England , but were never published. The car accident happened on 31st August,1997, 5 month after the warning letter was sent out. Just as the prophesy said, the case was closed as a driving mistake. The accuracy of this prophesy is not only to predict the huge event but also the truth of the intrigue behind the event. There are a lot of rumors after the accident, Diana was killed by England's royal family centered on Queen Elizabeth.
The prophesy said it will happen before 2000, although there isn't an exact date, but this prophesy was sent to the president (FernandoHenriqueSilvaCardoso) of Brazil 2 years before the accident and mentioned about "from 1997 to 98 that Diana will die" etc.
The second attack on World Trade Center. It was 9/11
Jeseleeno sent the warning letter to the president of USA in 1989, the warning letter was also published at a notarization office which is run by Mr. Klicheeba in the town of Palana . This warning letter also predicted that the World Trade Center will get the first attack in 1993, though there was no exact date, but the second attack was clearly told 11th September 2001. Everyone knew the result, the first attack happened on 26th Feb.1993 three and half year after the warning letter was sent out, the parking place was blown up and many people were injured, the second attack happened on 11th Sept.2001, 13 years after the warning letter was sent out This was 9/11.
The thing is, this prophesy also said that the Afghanistan and Iraq war will start after 9/11. After Iraq lost, the president Haisan will run to Adawr the middle of Iraq etc. are all in the letter, like you all know, the events in the prediction letter happened one by one.


Sumatra Indonesia earthquake
Juseleeno sent the warning letter about Indonesia Sumatra Earthquake to the India Embassy on 16th September, 1996, about 8 years before the disaster. This warning letter predicted that there will be aan 8.9 earthquake in Aceh Indonesia in the morning of 26th December,2004. India and Indonesia will be devastated by the tsunami. He sent the warning letter to the president of Indonesia on 30th April, 1997, the letter said " I dreamed that at 7:00 a.m. on 26th Dec, 2004, South Asia will experience a 8.9 earthquake, at the same time by the tsunam. The areas will be Aceh Indonesia, India, Malaysia, Sri Lanka, Thailand, Maladiv, Bombay. And many people will die.
The result was - the earthquake happened at 7:58 a.m. on 26th Dec. More than 200000 people died. The biggest tsunami was about 30 meters high. A lot people were killed by the tsunami. He also sent the same letter to Indonesia , Philippines, Thailand and other Embassies. He also received a letter of thanks from these countries.
The thank-you letter from Meigawadi said "About the 2004 earthquake and tsunami, to prevent the disaster, we must do a lot of things, but on the other hand, we can do nothing". The thank-you letter from the Indonesian Embassy said "…..we will send this letter to our government, if you have any update information, please let us know".
From the above information, Juseleeno already predicted that there will be more than 200,000 people who will die in the tsunami and earthquake 8 years before the disaster, he sent the warning letter with detailed dates to these countries, but nobody did any preventive measures.
The writer picked up a few events which Juseleeno predicted for the future.

2007
Tornado attacked Brazil , thousands people dead.
2007 or July of 2008 Japan will get earthquake and get 30 meters tsunami.
Japan will get earthquake and typhoon in October, He predicted that the huge typhoon will happen on 26th October in the warning Letter
USA will get the terror attack on 17th December.

2008
Will find the medicine for AIDS and Dengue
18th July, Philippine will get 8.1 earthquake, thousands people will die
The Empire State Building New York will get terror attack in September.
13th of September, China will get 9.1 earthquake in Nanning and Hainan, at the same time will get 30 meters Tsunami, millions people will die, the tsunami may go to Japan Directly.

2009
25th January. 8.9 earthquake will attacked Japan , Hundred thousands people will die.
November, Japan will get earthquake again. Thousands people will die.
Brazilian government can not pay the insurance because of the finance problems. Will get the riot.
24th August, Istanbul Turkey will get 8.9 earthquake. The road will be parted.
16th December, Sumatra Indonesia will get 7.8 earthquake. Thousands people will die.

2010
The temperature will reach 58 degrees in many countries of Africa , at the same time will lack of water.
15th June, the New York stock market will be
The temperature in Africa will reach 58 degrees, it is unbelievable number, but in May 2007, people who travel around Africa said the temperature in Greece and Turkey are already 39-40 degrees, Iraq and Arabia is about 45-46 degrees, it is possible to happen in the summer but not in may, we can imagine that in the summer of 2010, the world will become warmer and Africa will get the high temperature.

2011
Will found the treatment for Cancer. But another new cancer will occur.
A serious disease will occur, it will be called ALS, People will die after 4 hours get ALS
Bird flu H5N1 will infect to human, 7300000 people will die till 2013.

Mr.Juseleeno's prophesy is not only for the disease and earthquake but also for the exact name. For example the formal US president Gore famous book " An Inconvenient Truth". The name of tornado which will attack Brazil, and thousands people will die, the name of infectious disease ( ALS), the name for San Francisco's earthquake ( the Big One) and etc. events.


2012
The area of globe will be extended regarding the aridity and become desert, from 2015 till 2020, the trees will disappear in Amazon.
From 6th Dec. the sky will start the black cloud time, it is called weather cloudy.
Human start die because of the infectious disease's overspread.


2013
Find the treatment for cancer except the brain cancer.
Ba
hamas of West Indies, from 1st Nov. till 25th the Volcano will break out and bring the earthquake too, after that will be 150 meters huge tsunami, about 80 meters tsunami will go to Caribbean, About 15 kilometer to 20 kilometer to USA , Brazil and other countries. The sea will go down 6 meters before the tsunami and the birds will move away too.
Mr.Juseleeno predicted that when the cats and dogs know the disaster is coming, they want to get away from the venue, they will have strange behaviors 24 hours before the disaster, so we can use that for the standard of judgment.


2014
The small planet will be closer to the earth and may knock together, the exist of this small planet will influent the issue of human live.

2015
In November, the average temperature will reach 59 degrees, many people will die, the world confusion will be bigger.

2016
In the middle of April, huge typhoon will attach some cities of
China , about one thousand people will die.
The
US president Bush will be in the hospital suddenly, has serious sickness.
2018
About the issue of small planet will be closer to the earth, the leaders of each country will gather together to discuss the countermeasure, Mr. Juseleeno already predicted in 2000, and informed the NASA of USA about the exist of the small planet. On
31st June,2002, NASA confirmed and called this small planet 2002ZNT7
2019
May find out the science power solution, if

Technorati Tags:

Tags created with Ukion Tag Generator

Wednesday, July 2, 2008

Kidnapping sa Mindanao


Yan nagaganap na imbestigasyun sa pag kidnap kina ces Drillion may mangyayari ba?
As usual wala rin. parang hindi na kayo nasanay sa gobyerno natin. Puro imbestiga lang ang alam. Puro publisidad lang ang alam.
Paglutas sa problema ng kidnapping sa Mindanao ng bandidong grupo na Abu Sayyaf, may solution ba? May naiisip ako!

Simple lang ang naisip ko. Dapat ay kausapin natin at papayagin kahit isa lang sa kanila:

Si Joaquin Bordado, Kapitan Barbel, Darna, Super Twins, O si Kamandag (Sorry ha, Kapuso ako eh).
Siempre yung disguise niya na ordinaryong tao muna siya ang pangpain.Pagkatapos ay ipapadala natin siya sa Mindanao kunyari reporter. (Dapat hindi sila nanonood sa GMA 7 para effective)

Sigurado kikidnapin siya hindi ba? OO! siempre (ayaw niyo sumagot eh). Eh, d alam niyo na ang susunod na kabanata. Talo ang mga bandidong grupo.

Tapos ang problema sa kidnapping. Huli lahat ng Abu Sayyaf na yan. Pati mga kasabwat huli din
Gets niyo ba? Ako rin hindi. Ang hirap ng gutom, kulang sa busog at kung ano-ano pumapasok sa isipan.

Wala lang. Yan lang muna .
Babu!

Tuesday, July 1, 2008

Balik sa Dati

Salamat sa isang araw na nag kaisa ang bawat Pilipino. Isang araw na kaligayahan na naidulot sa atin ng nagawang panalo ni Manny "Pacman" Pacquaio laban kay David Diaz.

Balik na tayo uli sa realidad ng buhay. Mga nalunod sa trahedya ng Sakripisyo este Sulpicio Lines. Mga lugar na napinsala ng Bagyong Frank.Mataas ba presyo ng bigas, ng gasolina mga bilihin pati na ng mataas na bayad ng kuryente.

Nagbalikan na uli ang tila bangungot ng ating buhay. Pati mga ang ayaw nating Presidenti ay nakabalik na rin. Sayang at hindi naisama ni Bagyong Frank sa kanyang pag alis.

Balik na uli sa dati. hay buhay!

Laban uli Manny!